System zarządzania

Zarządzanie dobrem światowego dziedzictwa

Konwencja wskazuje, iż jednym z głównych narzędzi ochrony światowego dziedzictwa jest umiejętne zarządzanie tym dobrem.

Zarządzanie miejscem światowego dziedzictwa powinno odbywać się na szczeblu krajowym i regionalnym (gównie poprzez uchwalenie odpowiednich przepisów prawnych skutecznie chroniących miejsce oraz wsparcie finansowe) oraz na poziomie samego miejsca, aby zapewnić ochronę i utrzymanie jego wyjątkowej uniwersalnej wartości, a także cech świadczących o integralności i autentyczności tego miejsca.

Aktualne wytyczne operacyjne do wdrażania Konwencji z 1972 r., zawierające wskazania dotyczące zarządzania światowym dziedzictwem znaleźć można na stronie http://whc.unesco.org/en/guidelines/


Wytyczne do planów zarządzania

Ogólne wskazania do planów zarządzania miejscami światowego dziedzictwa zawarte są w wytycznych operacyjnych do wdrażania Konwencji. Głównym zadaniem zarządzania miejscem światowego dziedzictwa jest ochrona i utrzymanie jego wyjątkowej uniwersalnej wartości, a także cech świadczących o integralności i autentyczności tego miejsca. To także gwarancja jego zrównoważonego użytkowania i rozwoju. Wytyczne operacyjne nie wskazują konkretnego formatu dokumentu, jednak wymieniają podstawowe składowe planu zarządzania, który powinien odpowiadać ma na trzy podstawowe pytania: co chronimy? dlaczego? i w jaki sposób? Przedmiotem ochrony jest miejsce światowego dziedzictwa. Przy tworzeniu planu zarządzania niezwykle ważne jest przedstawienie znaczenia miejsca i stwierdzenie jego wyjątkowej uniwersalnej wartości, autentyczności i/lub integralności. Wymagane jest przedstawienie dokładnych granic miejsca, w których konieczna jest jego efektywna ochrona. Ponadto wyznaczyć można granice stref ochronnych, których zadaniem jest dodatkowa ochrona miejsca, widoków oraz innych obszarów mających wpływ na wyjątkową wartość miejsca.

Prawne i wykonawcze środki ochrony dziedzictwa wskazują na sposoby, w jaki zachodzi lub będzie wdrażana ochrona i zarządzanie miejscem. Na poziomie krajowym są to przede wszystkim przepisy i regulacje prawne, które powinny skutecznie chronić miejsce światowego dziedzictwa oraz gwarantować ewentualne wsparcie finansowe. Na poziomie obiektu odnosi się do wszelkich działań związanych z bieżącym i przyszłym systemem zarządzania miejscem światowego dziedzictwa (uwzględniając m.in. potencjalne zagrożenia miejsca, strukturę własnościową, finansowania, obsługę ruchu turystycznego, etc).

Przy tworzeniu planów zarządzania pomocne może być też opracowanie: „Management plans for World Heritage Sites. A practical guide” B. Ringbeck (Management_Plan_for_Wold_Heritage_Sites.pdf).

Zakmnij